گاهی جای خالی بعضی آدم‌ها را نمی‌توان با هیچ کلامی پر کرد؛ آدم‌هایی که حضورشان تنها به بودنشان محدود نمی‌شد، بلکه در ریشه‌ها، در دیوارها و در تداوم یک مسیر، همیشه حضور دارند.

امروز، در مراسمی که به پاس قدردانی از پرستاران عزیزمان برگزار شد، جای مردی بیش از همیشه خالی بود؛ زنده‌یاد مهندس ابوالفضل غیاثی، خیّر نیک‌اندیشی که نام و یادش با شکل‌گیری و پیشرفت این بیمارستان گره خورده است.

خانواده محترم غیاثی با وقف این مجموعه، راهی از جنس بخشندگی و انسان‌دوستی را برگزیدند؛ راهی که ثمره آن، خدمت به انسان‌ها و التیام درد بیماران است. از زمانی که مسئولیت ریاست بیمارستان را بر عهده گرفتم، شاهد بودم که چگونه با همت و پیگیری‌های ایشان، گام‌های مؤثری در مسیر تجهیز، توسعه و پیشرفت بیمارستان برداشته شد. برای ایشان، پیشرفت این مجموعه تنها به معنای توسعه امکانات نبود؛ بلکه فرصتی بود برای آنکه بیماران بیشتری از خدمات درمانی شایسته بهره‌مند شوند.

امروز که در کنار پرستاران پرتلاشمان ایستاده بودیم و از زحماتشان قدردانی می‌کردیم، بارها با خود اندیشیدم که اگر ایشان در میان ما حضور داشتند، چه لبخند رضایتی بر چهره‌شان می‌نشست. بی‌تردید، دیدن ثمره تلاش‌ها و همراهی انسان‌هایی که هر روز برای سلامت بیماران قدم برمی‌دارند، برایشان مایه خرسندی و افتخار بود.

جای شما امروز در میان ما خالی بود، مهندس غیاثی عزیز؛ اما ردّ نیک‌اندیشی شما در این مجموعه، در تلاش پرستاران، در امید بیماران و در هر گامی که برای بهتر شدن خدمات این بیمارستان برداشته می‌شود، همچنان باقی است.

باور دارم ارزشمندترین یادگار انسان، نه آن چیزی است که از خود به‌جا می‌گذارد، بلکه خیری است که پس از رفتنش نیز ادامه پیدا می‌کند. شما از خود راهی به یادگار گذاشتید که مقصدش، سلامت و آرامش انسان‌هاست؛ راهی که پاسداری از آن، مسئولیتی بزرگ و افتخاری ماندگار برای همه ماست.

از درگاه خداوند متعال برای آن مرحوم، آرامش و رحمت واسعه الهی و برای خانواده ارجمند غیاثی، سلامتی و سربلندی مسئلت دارم.

یاد و نام نیکتان همواره چراغ راه این مجموعه خواهد ماند.

دکتر سعید کاظمی

رئیس بیمارستان غیاثی